ديروز يه نيسان آبي ديدم كه پشتش نوشته بود: سلطان غم ، احسان عليخاني!

بگذار آدمها تا میتوانند " سنگ " باشند ؛ مهم این است که تو از نـژاد " چشمه ای " ؛ پس جاری باش و اجازه نده سنگ ها مانع حرکت تو شوند ؛ آنها را با نوازش هايت ذره ذره خرد کن و از روی آنها با لبخند عبور کن